Canım emzik vedalaşma vakti geldi, hoşçakal..

Nalan Güneş, Yazarlar
scaled
Ebeveynlerin kurtarıcısı olan emzik itiraf etmeliyim ki benim de en büyük kurtarıcım oldu. Oğlum Efe’nin doğar doğmaz hastane odasında başlayan emzikle olan aşkı tam 3 yaşına kadar sürdü. Peki emzikle nasıl vedalaştık, bu süreçte neler yaptık?

Doktorların çocukların damak yapısını bozmasından dolayı önermedikleri emzik kullanımı, çocuğun rahatlamasını sağladığı için benim gibi birçok anne babanın da tercih ettiği bir yardımcı. Kesinlikle yardımcı! Buna yürekten inanıyorum. Anne memesine ile vedalaşmamızdaki rolü, uyutmada sağladığı konfor gibi birçok konuda benim başımın tacıydı kendisi.

Günler, aylar, yıllar geçti. Onlarca emzik eskittik ve artık vedalaşma vakti gelmişti. Emzik bıraktırma sürecinde, çocuğun emziği nasıl tanımladığı bence çok önemli. Biz Efe’ye emziği yalnızca uyku saati geldiğinde vermiştik, hep öyle ilerledi. Uyku saati dışında ise yalnızca baş edemediğimiz ağlama krizlerinde kullandı. Dolayısıyla emzik Efe’nin gerçek anlamda uyku arkadaşıydı. Öyle ki; iki yaş sendromunda uyumak istemediğinde emziği de fırlatıp atıyor, çünkü emmeye başladığı anda uyuyacağını çok iyi biliyordu 🙂 Ah bu iki yaş sendromu! Onu ayrıca başka bir yazıda anlatacağım.

Efe 3 yaşına geldi, okul öncesi eğitimi için okul kaydımızı yaptırdık ama emzik hala hayatımızdaydı. Küçük bir gribal enfeksiyon yaşadığı dönemde doktor kontrolüne giderken, “Efe artık emziğini doktoruna götürelim ve o da küçük bebeklere versin. Çünkü sen artık büyüdün, bak okula da gideceksin” dedim. Beni çok şaşırtarak “Tamam” dedi. Gel gör ki doktora giderken emziği evde unuttuk! Vay benim başım 🙂

Neyse ki doktorun yanındayken konuyu açmak aklıma geldi ve “Efe size emziğini getirecekti ama evde unuttu” dedim. Doktor da “Evet Efe, sen artık emzik kullanmak için büyüdün, bir daha kullanma tamam mı” dedi. Bizimki yine “Tamam” dedi…

Emziksiz uykuya geçme…

Tamam dedi demesine ama bakalım öğlen uykusunda ne yapacaktık? Eve gelir gelmez tüm emzikleri ortadan kaldırdım. Sonrasında uyku saati geldiğini söyledim ve yatağa yattık. Her zamanki gibi kitap okuduk, artık uyuması gerekiyordu ama çocuğum bir o yana bir bu yana döndü durdu. Bu tür vedalar bence çocuklar için de çok zor. Kolay değil, koskoca 3 yıllık ömründe her gün yanıbaşında olan emzik birden yok oldu… Sonuç olarak emzikle uykuya geçme süresi maksimum 15 dakika olan Efe o gün 2 saatte zor uyuyabildi ama başardı!

Gece uykusu zamanı geldiğinde de aynı şekilde ilerledik. Uykuya geçmeye çalışırken ağzından garip sesler çıkarmaya başladı. “Oğlum ne yapıyorsun” dediğimde de “Babam böyle uyuyor” dedi. Hahaha, özetle babasının horlayışını taklit ederek uykuya daldı. İlk birkaç gün evet onun için zordu ama böylece hallettik. Bizim emzikle veda hikayemiz çok yorucu olmadı, size de aynı kolaylığı dilerim.

Siz de bu konudaki tecrübelerinizi yazarsanız çok sevinirim.

Sevgiler…

Yorum yazın:

E-mail adresiniz paylaşılmayacaktır.

İlginizi çekebilecek diğer yazılar

balık

Işığını Kaybeden Balık’la farkındalık dolu bir macera

Işığını Kaybeden Balık, Ada ve Toprak’ın tatilde keşfettikleri yepyeni bir dünyayı anlatıyor. Yardıma ihtiyacı olan balık Tedi ile birlikte

Devamını oku...
kanaması

Çocuklarda burun kanaması nedenleri neler?

Söz konusu çocukları olduğunda çok daha dikkatli ve özverili olan ebeveynler, bir anda ortaya çıkan burun kanamaları karşısında endişe

Devamını oku...
kontrolü

Gebelikte kilo kontrolü nasıl sağlanır?

Yaklaşık olarak kırk hafta süren gebelik süreci, bir kadının hayatında en hızlı kilo aldığı dönemdir. Gerek anne adayının sağlığı gerekse bebeğin

Devamını oku...

Mobil Menü