Sarı kız minik buzağıyı sütten kesti mi?

Büşra Oğuz, Yazarlar
WhatsApp Image    at

İlk buluştuğumuz an çılgınlar gibi ağlayan sen, o an “çat” diye sustun. “Kokunu alır” dediler. Süt; ne sihirsin sen… 9 ay karnımda, 18 ay koynumda geçen sarılmalar bitiyor mu diye düşünüyorken farkettim, sanırım önce anne  hazırlanmalıydı. Evet bu bir, “Sarı kiz minik buzağıyı sütten kesti mi?” hikayesidir.

Uzun süren ve tekrarlayan mastitlerle ilk aylar oldukça sancılıydı bizim için. Emzirmeye aşık olan annelerden oldum ben. O besleyebilmenin, o sakinleştirebilmenin, o ilk gülüşün geldigi emzirme anının, orada uykuya dalışlarını, nefesini dinlemenin hazzını doya doya yaşadım. Ama o da ne! Minik kızım ayakta mı emmek istiyor? Ne! Ağzında tutarken üstüme mi tırmanmaya çalışıyor? Ayrılık zamanının geldiğinin sinyalini işte bunlar verdi bana. Ee nereden başlamalı, sabahı var gecesi var, ağlaması var, korkması var… O anlarda ne yapacağım? Oku, sor, soruştur derken bir ay geçti. Ve kafamda çizelgemi belirledim. Bir başak burcu annesi bunda da porgramlı olmalıydı…


Göğüse salça sürülür mü?

Eski anneler salça sür, tiksindir, annene bırak derken; yeni anneler telkin etmeyi dene diyerek ikiye ayrılıyorlar. Yazın sütten kesme su ihtiyaci çok olur, ishal olur memeden uzaklaşınca diyen grupla, yazın kes ver karpuzu diyen bir grup da var. Herkes kendi bebeğine göre yöntemler arıyor işte. Ama her iki tarafın da ortak cümlesi, anne için hem sancılı hem duygusal olduğuydu… Doğruydu…

Ben süreci 3 aya yaydım. 3 ay boyunca her emzirme tamamlandığında, iyi geceler dedik onlara. Artık yorulmuşlar uyusunlar dedik. Cici yaptik… Yavaş yavaş gündüz emmelerinin arasını açtık. Bir uyanınca, bir öğle uykusuna geçmeden, bir de gece uykusuna geçmeden buluştuk. Her seferinde cici dedik, iyi geceler dedik.  Geceleri uyanınca önce su teklif ettim hep, sonra kucaklaştık. Ve böyle böyle 3 ay doldu 18’nci aya geldik. 1,5 yaş. 
Neden 24 ay değil? Çünkü bu gücü hissettiğim anı kaçırırsam, ondan çok benim için zor olacaktı. Üstelik yaza geliyor 24’üncü ay ve ishal olması ihtimalini göze alamadım. Biraz da his diyelim, anneler hisseder…

Bir öğlen vakti vedalaştık anne sütüyle

Sonra bir sabah uyandı. Beslendi ve her sabah olduğu gibi koşarak oyuncaklarına gitti. Öğlen olduğunda başını çevirdi istemedi. Nasil yani? O da mı kesiyordu yani? Hissetti belki de… İşte başlıyouz dedim o an. Demek ki o sabah son kez emzirmiştim. Gözleri kapalı, son damlasına kadar ve iyice uyanana kadar sürmüştü… Anne için o kadar  hüzünlü ki. Son olduğunu bilseydim kesin ağlardım. O gün her “emmi” diye geldiğinde sarıldım sıkıca. “Anneciğim çok yorgunlar bugün” dedim. Su verdim. Meyve tabakları hazirladım. Ekstra oyunlar kurdum.

Akşam olduğunda yine geldi. Sarıldım, devam sütü verdim. Uykuya dalana kadar defalarca kalkti ve sarıldı. Defalarca… Emzirme sadece beslenme değildi onun için de.

Sarılmak şahane çözüm

İlk geceyi +150 cc devam sütü ile tamamladık. Sabah “emmi” diye uyandı. Sarıldım. “Hadi omlet yapalıııım” diye heyecanla mutfağa götürdüm. Kahvaltı ettik. O gün eşim de evdeydi, büyük şans oldu. İnanilmaz oyaladı, çünkü benim sancılarım başladı. Sıkı bir çamaşırdan destek aldım ve mastit döneminde kullandığım ve büyük faydasını gördüğüm Solgar soya lesitini’nden içtim. Kızım hiç olmadığı kadar mahsun bir gün geçirdi. Hiçbir oyuncağıyla uzun uzun oynamadı ve olmayacak şeylere ağladı. Hep sarıldım, öptüm. Biraz da ateşlendi, çok az. İlk günü devam sütü ile tamamladık.
 
İkinci gün çok zor olabilir dediler hep. Anneme bıraksam mı dedim kendi kendime. E zaten memeden ayrılmak çok zor, anneden de günlerce ayrılmak zor olmaz mıydı bebeğim için. Bırakmadım. Beraber başaracaktık. Anne hep yanında. Bunu hissetmeliydi bu zor süreçte. İkinci gün biraz arabayla dolaştık. Orada uyuması daha kolay oldu. Hava da güzeldi koştu oynadi… Bense kolumu kaldıramayacak kadar ağrı yaşıyordum. Eşim hiç kucağımda bırakmadı, sağolsun. Sarıldım ama hiç kaldırmadım. 

Üçüncü gün ağrısız ve şişliksiz uyandım. Güle güle mucizem, sütüm… ilk kez sağıp baktığımda ne çok şaşırmıştım seni görünce. 18 ay bebeğimi beslediği icin, duygusal olarak doyurduğu için teşekkür ettim. 
Hep çok sarıldım ve geçti. Anne sürü serüveninin sonuna böyle geldik…

Bebeğimle Yaşam yazarları tüm yazıları için tıklayın
https://www.bebegimleyasam.com/konu/yazarlar/

Yorum yazın:

E-mail adresiniz paylaşılmayacaktır.

İlginizi çekebilecek diğer yazılar

dünyasını

Çocukların yaptığı resimler iç dünyasını gösteriyor

Adeta çocuk resim yoluyla içinde bulunduğu dünyaya yönelik duygu ve düşüncelerini çizerek kâğıda yansıtmaktadır. Dolayısıyla resmin çocuğun iç dünyasını

Devamını oku...
1631602903 Ocuklara Sa  L  Kl   Beslenme Al    Kanl       Kazand  Rma 4 303x178

Çocukların bozulan yeme alışkanlıklarını düzeltecek 9 öneri

Okulların açılmasıyla birlikte bir süredir kuralların dışına çıktığımız uyku, beslenme gibi sağlıklı yaşam alışkanlıklarını tekrar edindirme süreci başladı. Bu

Devamını oku...
1631169075 Shutterstock 527195317  1  303x178

Anne babalar dikkat! Nezle ya da grip olduysa!

Yazın kavurucu sıcaklarından sonbaharın serin ve yağışlı havasına geçtiğimiz bugünlerde okulların da açılıp kapalı ortamlarda zaman geçirilmesiyle üst solunum

Devamını oku...

Mobil Menü